سپرده و وام
سپرده و وام زربان چیست؟
در بازار سپرده و وام زربان، کاربران به دو روش از داراییهای رمزارزی خود بهرهبرداری میکنند:
- رمزارز خود را سپردهگذاری میکنند، آن را در اختیار وامگیرندگان قرار میدهند و در برابر آن سود دریافت میکنند.
- با اتکا به اعتبار رمزارز سپردهگذاریشده، رمزارز دیگری وام میگیرند.
این بازار «بدون نیاز به اعتماد»1 کار میکند؛ یعنی کاربران برای این عملیات به تأیید هیچ نهاد، فرد یا واسطهای نیاز ندارند و تنها یک کیف پول و مقداری دارایی رمزارزی لازم دارند. همه مراحل سپردهگذاری و وام هم روی بلاکچین ثبت میشود.
کارمزدها در زربان چگونه محاسبه میشوند؟
هزینههای زربان به دو بخش تقسیم میشود:
- کارمزد شبکه بلاکچین: این کارمزد، که «گس» نیز نامیده میشود، هزینهای است که هر کاربر برای فعالیت روی بلاکچین میپردازد. این مبلغ به زربان نمیرسد؛ کاربر آن را بابت اجرای دستورها یش به تأییدکنندگان2 شبکه میپردازد.
- کارمزد زربان: هزینهای که پلتفرم بابت خدماتش میگیرد و آن را خودکار و بر پایه عرضه و تقاضای هر توکن حساب میکند. این کارمزد دو بخش دارد:
- کارمزد ثبات3 در بخش صندوقهای زرگری: نرخ این کارمزد بهصورت درصد سالانه در اطلاعات هر صندوق درج شده و تنها کارمزدی است که برای ایجاد صندوق و تولید توکن زر پرداخت میشود. این مبلغ صرف نگهداری پروتکل و پایدار نگه داشتن ارزش توکن زر میشود. زربان بابت وام زر بهرهای نمیگیرد.
- نرخ کارمزد سالانه در بخش سپرده و وام: این نرخ بهصورت سالانه و مرکب محاسبه میشود. بخش عمده آن سودی است که به سپردهگذاران میرسد و بخش کوچکی از آن، که نامش ضریب ذخیره4 است، سهم پروتکل میشود.
چرا با وجود بیشتر بودن ارزش وثیقه از مبلغ و ام، وامگیری انجام میشود؟
کاربران در پلتفرمهای غیرمتمرکز بیشتر از آن رو وام میگیرند که مالکیت دارایی رمزارزیشان را از دست ندهند. کاربر داراییاش را بهعنوان وثیقه قفل میکند و در برابر آن رمزارز دیگری وام میگیرد که به کار نیاز جاریاش میآید.
به این ترتیب کاربر بدون آنکه داراییاش را بفروشد و موقعیتش را در بازار از دست بدهد، به نقدینگی میرسد. اگر قیمت دارایی وثیقهگذاریشده بعدها بالا برود، این افزایش هم به خود او میرسد.